سوم ریاضی
درس هفتم
به قرآن پناه ببريد
پيامبر اكرم (ص) فرمود: "وقتي كه فتنهها همچون پارههاي شب تاريك بر شما پوشيده شد،(شما را در بر گرفت ) پس به قرآن پناه ببريد."
قرآن نور و هدايتگري است كه جامعهي بشري را از مرگ به سوي زندگي و از نااميدي به اميدواري و از تنبلي به سوي فعّاليّت و از سكون به سوي حركت، در ميآورد و به مردم اجازه نميدهد كه دنيا را به بهانهي دستيابي به آخرت، رها كنند، بلكه دنيا را وسيلهاي براي رسيدن به آخرت، قرار ميدهد.
و هماينك به برخي آيات دربارهي اين موضوع، توجّه كن:
همانا قرآن كريم بخششهاي طبيعي و نعمتهاي الهي را به عنوان روزي براي انسان و وسيلهاي براي بقا و دوام زندگياش و عاملي براي حركتش به سوي كمال و رشد، شمرده است.
(و از آسمان، آبي پربركت فرود آورديم، پس بدان (وسيله) باغهايي رويانيديم ... براي روزي بندگان) بنابراين انسان را از محروم كردن اين نعمتها بر خودش، بازداشته است (اي كساني كه ايمان آوردهايد، چيزهاي پاكيزهاي را كه خدا براي شما حلال كرده، حرام مشماريد)
و اين فراخواني، يك پيام عمومي براي تمامي فرزندان بشر است، و ويژهي ثروتمندان نيست (بگو: چه کسی زيوري را كه خدا براي بندگانش پديد آورده و روزيهاي پاكيزه را، حرام گردانيده؟ بگو: اين (نعمتها) در زندگي دنيا براي كساني است كه ايمان آوردهاند).
انسان باید براي استفاده و بهره از اين نعمتها در راه حركتش به سوي كمال و رشد، تلاش كند و مسؤوليّت خويش را در برابر آفريدهاش فراموش نكند.
امام علي (ع) فرمود: "مسّلماً خداوند دوست ميدارد كه تأثير نعمت را بر روي بندهاش، ببيند" پس هر كه نعمتها را با استفاده اش در مسير ناحق تباه كند، نسبت به آنها كفر ورزيده است.
در حقيقت قرآن تأكيد ميكند كه اين جهان داراي سنّتها و قوانين غير قابل تغيير است (و هرگز براي سنّت خدا دگرگوني نخواهي يافت) و هر كه از اين سنّتها استفاده كند به هدفش ميرسد، و هيچ فرقي در آن ميان وجود ندارد كه انسان به خدا ايمان داشته باشد يا نداشته باشد، مسلمان يا غير مسلمان باشد، زيرا اسمها و لقبها و عنوانها تا زماني كه به عمل نزديك نشوند (همراه عمل نباشند)، هيچ ارزشي ندارد .
وقتي كه رسول خدا (ص) مكّه را فتح كرد، بر روي کوه "صفا" ايستاد و گفت: "اي فرزندان هاشم، اي فرزندان عبدالمطّلب، ... نگوييد كه محمّد از ماست، قسم به خدا دوستان من از شما و غير شما جز پرهيزگاران نيستند ( فقط پرهیزکاران دوستان من هستند) ... مسّلماً عمل من براي من و عمل شما براي شماست."
و اين انسان نااميد نميشود، اگرچه ببيند نيروهاي كفر بر جهان مسلّط شدهاند، زيرا او ايمان آورده است به اين كه (زمين را بندگان شايسته به ارث ميبرند) و ميداند كه فقط حق ماندگار است و (ميداند) كه (باطل نابودشدني است).
(و ميخواهيم كه منّت نهيم بر كساني كه در زمين ضعيف نگاه داشته شدهاند و آنان را پيشوايان گردانيم، و ايشان را وارث (زمين) كنيم).